نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: جلد ۱۴ شماره ۴ سال ۱۳۹۵

عنوان مقاله: اثر آبیاری و نیتروژن بر پارامترهای زراعی، عملکرد، کیفیت دانه و کارایی زراعی نیتروژن در آفتابگردان


صفحات: 686-698

DOI: 10.22067/gsc.v14i4.43336

چکیده
اثر آبیاری و نیتروژن بر عملکرد، اجزای عملکرد، کیفیت دانه و کارآیی زراعی نیتروژن آفتابگردان، در سال زراعی ۹۱-۱۳۹۰ در دانشگاه بوعلی‌سینا مطالعه شد. آبیاری (آبیاری تا گلدهی، آبیاری تا دانه‌بندی و آبیاری در کل دوره رشد) در کرت‌های اصلی و نیتروژن (صفر، ۶۰، ۱۲۰ و ۱۸۰‌کیلوگرم در هکتار) در کرت‌های فرعی به‌صورت اسپلیت‌پلات در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار قرار گرفتند. اثر آبیاری و نیتروژن بر کلیه صفات معنی‌دار شد. بیش‌ترین ارتفاع بوته، وزن هزار‌دانه (۲۶/۴۶‌گرم)، درصد روغن (۴۹/۴۲‌درصد)، کارآیی زراعی نیتروژن (۵۰/۴‌کیلوگرم بر کیلوگرم) از آبیاری در کل دوره رشد به‌دست آمد. کمترین میزان این ویژگی‌ها نیز از آبیاری تا گلدهی حاصل شد. مقایسه میانگین سطوح نیتروژن نشان داد که بیش‌ترین ارتفاع بوته، وزن هزار‌دانه (۹۳/۴۶‌گرم) و درصد پروتئین (۷۰/۲۲‌‌درصد) از نیتروژن ۱۸۰‌کیلوگرم در هکتار و بیش‌ترین کارآیی زراعی نیتروژن (۰۸/۷‌کیلوگرم بر کیلوگرم) از نیتروژن ۱۲۰‌کیلوگرم در هکتار به‌دست آمد. اثر متقابل تیمارها بر قطر طبق، تعداد دانه در طبق، عملکرد دانه، عملکرد روغن و عملکرد پروتیین معنی‌دار شد. بیش‌ترین این صفات از تیمار آبیاری در کل دوره رشد و ۱۸۰‌کیلوگرم نیتروژن در هکتار به‌دست آمد، که اختلاف معنی‌دار با آبیاری در کل دوره رشد و نیتروژن ۱۲۰‌کیلوگرم در هکتار نداشت. کمترین عملکرد دانه با ۳۷/۸۳‌درصد کاهش از تیمار آبیاری تا گلدهی و عدم مصرف نیتروژن حاصل شد. بنابراین، به‌نظر می‌رسد تیمار آبیاری در کل دوره رشد و مصرف ۱۲۰‌کیلوگرم نیتروژن در هکتار برای دست‌یابی به بیش‌ترین عملکرد دانه، روغن و کارآیی زراعی نیتروژن در زراعت آفتابگردان مناسب است.

کلمات کلیدی:   دانه روغنی; درصد پروتئین; درصد روغن; رشد; کود شیمیایی; مدیریت آب آبیاری


Fatal error: Call to a member function getCount() on a non-object in /var/www/jm/cache/t_compile/%%38^38D^38D7420B%%article.tpl.php on line 154