##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

پورامیر پورامیر , نصیری محلاتی نصیری محلاتی , کوچکی کوچکی , قربانی قربانی ,

چکیده

چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر نسبتهای مختلف کاشت بر روی عملکرد و اجزای عملکرد کنجد و نخود در کشت مخلوط در سال 1386 در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. طرح آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود، که از دو الگوی کاشت شامل کشت ردیفی و درهم به عنوان عامل اصلی و پنج سطح کشت شامل تک کشتی نخود، تک کشتی کنجد، 10% نخود + 100% کنجد، 20% نخود + 100% کنجد و 30% نخود + 100% کنجد به عنوان عامل فرعی تشکیل شده بود. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد کنجد از مخلوط 20% نخود + 100% کنجد در آرایش کاشت ردیفی با 8/1 تن در هکتار و کمترین عملکرد با 74/0 تن در هکتار از نسبت 10% نخود + 100% کنجد در کشت درهم به دست آمد. محاسبه عملکرد نسبی کل (RYT) نشان داد که میزان عملکرد محصول در نسبتهای 20% نخود + 100% کنجد، 30% نخود + 100% کنجد و 10% نخود + 100% کنجد در الگوی کاشت ردیفی به ترتیب 39 درصد (39/1RYT=)، 28 درصد (28/1RYT=) و 24 درصد (24/1RYT=) بیشتر از تک کشتی است و لذا چنین می توان استنباط کرد که در مخلوط دو گونه با نسبتهای فوق این دو گیاه از عوامل محیطی بهتر از تک کشتی استفاده کرده اند.

واژه های کلیدی: اجزای عملکرد، شاخص برداشت، عملکرد نسبی کل، نسبت های کاشت

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
پورامیرپ., نصیری محلاتین. م., کوچکیک., & قربانیق. (2011). بررسی اثر ترکیب های مختلف کشت بر عملکرد و اجزای عملکرد کنجد و نخود در کشت مخلوط سریهای افزایشی. پژوهشهای زراعی ایران, 8(3), 393-402. https://doi.org/10.22067/gsc.v8i3.7716
نوع مقاله
علمی پژوهشی