##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

زند زند باغستانی باغستانی پوربیگی پوربیگی صوفی زاده صوفی زاده بنا کاشانی بنا کاشانی دستاران دستاران خیامی خیامی لبافی حسین آبادی لبافی حسین آبادی

چکیده

چکیده
بررسی کارایی تعدای از علف‌کش‌ها در کنترل بیوتیپ‌های فالاریس مقاوم و حساس به علف‌کش‌های بازدارنده استیل کوآنزیم-آ-کربوکسیلاز سه آزمایش جداگانه بر روی توده های حساس و مقاوم دو گونه فالاریس P. minor و paradoxa. P انجام شد. در هر آزمایش توده های حساس و مقاوم به صورت جداگانه با 19 تیمار علف‌کشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 8 تکرار در شرایط گلخانه مورد آزمایش قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل 10 تیمار از علف‌کش‌های بازدارنده استیل کوآنزیم کربوکسیلاز ACCase، 6 تیمار از علف‌کش‌های بازدارند استولاکتات سینتاز ALS و علف‌کش‌های پروسولفوکارپ، فلم‌پروپ-ام-ایزوپروپیل، ایزوپروترون+دیفلوفنیکان و تیمار شاهد بدون علف‌کش بود. برای ارزیابی تأثیر تیمار‌ها نیز خصوصیاتی مانند درصد خسارت بر اساس EWRC در 15 و 30 روز بعداز سمپاشی، درصد تعداد باقیمانده بعد از سمپاشی نسبت به قبل از سمپاشی و درصد وزن تر و خشک تک بوته نسبت به شاهد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در مجموع نتایج نشان داد که در بین علفکش های بازدارنده ACCase بهترین علفکش برای کنترل توده حساس گونه‌های فالاریس، به ترتیب علف‌کش‌های کلودینافوپ پروپارژیل و پینوکسادن با دز 450 میلی‌لیتر در هکتار بود. و از بین علف‌کش‌های بازدارنده ACCase‌ نیز فقط علف‌کش پینوکسادن توانست توده مقاوم گونه P. minor را در حد کمی مطلوب کنترل کند و تأثیر آن بر توده مقاوم گونه paradoxa. P نیز رضایت بخش نبود. در بین علف‌کش‌های بازدارنده ALS نیز علفکش‌ یدوسولفورون+مزوسولفورون (شوالیه) توانست توده حساس هر دو گونه و توده مقاوم گونه P. minor را در حد بسیار مطلوب ولی توده مقاوم گونه paradoxa. P را ضعیف کنترل نماید. همچنین علف‌کش‌ های یدوسولفورون+مزوسولفورون (آتلانتیس) و سولفوسولفورون+متسولفورون (توتال) نیز توانستند توده‌های حساس و مقاوم هر دو گونه فالاریس مورد مطالعه در حد مطلوب کنترل نمایند. تأثیر علفکش ایزوپروتون+دیفلوفنیکان (پنتر) برتوده‌های حساس و مقاوم گونه P. minor نیز بسیار خوب، ولی اثر آن بر توده مقاوم گونه paradoxa. P ضعیف بود. بقیه علف‌کش‌ها نتوانستند هیچ یک از توده های حساس و مقاوم گونه‌های فالاریس مورد مطالعه را کنترل نمایند. به طور کلی برای مبارزه شیمیایی با گونه‌های فالاریس
P. minor و paradoxa. Pمی‌توان از علف‌کش‌های یدوسولفورون+مزوسولفورون (شوالیه)، یدوسولفورون+مزوسولفورون (آتلانتیس) و سولفوسولفورون+متسولفورون (توتال) و همچنین در صورتی که توده مقاوم از گونه P. Minor باشد از علف‌کش ایزوپروتون+دیفلوفنیکان (پنتر ) استفاده نمود.

واژه های کلیدی: مقاومت به علف‌کش، بازدارنده‌های ACCase، بازدارنده‌های ALS

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
زند ز., باغستانی ب., پوربیگی پ., صوفی زاده ص. ز., بنا کاشانی ب. ک., دستاران د., خیامی خ., & لبافی حسین آبادی ل. ح. آ. (2011). بررسی کارایی تعدادی از علف‌کش‌ها در کنترل بیوتیپ‌های فالاریس (Phalaris spp.) مقاوم وحساس به علف‌کش‌های بازدارنده استیل کوآنزیم-آ-کربوکسیلاز. پژوهشهای زراعی ایران, 8(4), 594-605. https://doi.org/10.22067/gsc.v8i4.7952
نوع مقاله
علمی پژوهشی

مقالات بیشتر خوانده شده از همین نویسنده

1 2 3 > >>