شیرین بیان گیاهی صنعتی و دارویی است که در ایران بعنوان علف هرز عمده مزارع دیم و باغات کشور شناخته می شود. خصوصیات جوانه‌زنی بذور جمع آوری شده شیرین بیان از کرمانشاه و فارس تحت تیمار دماهای ثابت (0، 3، 10، 15، 20، 25، 30، 35 و 40 درجه سانتیگراد) مورد بررسی قرار گرفت. بیشترین درصد جوانه زنی در بذور کرمانشاه و فارس به ترتیب در دمای 25 و 20 درجه سانتیگراد مشاهده شد و درصد نهائی جوانه زنی بذور فارس بیشتر از کرمانشاه بود. در دمای 40 درجه سانتیگراد درصد نهایی جوانه زنی در بذورکرمانشاه و فارس به ترتیب 27 و 43 درصد بدست آمد. سرعت جوانه زنی نیز روند مشابهی را دارا بود. برای هر دو جمعیت، کوتاه ترین زمان رسیدن به 10، 50 و 90 درصد جوانه زنی در محدوده20 تا 30 درجه سانتیگراد برای هر دو جمعیت کوتاهترین زمان حاصل شد. درجه حرارت کمینه، بهینه و بیشینه جوانه زنی به ترتیب 2/2، 1/29، 3/45 سانتیگراد برای بذور جمع آوری شده از کرمانشاه و 4/2، 2/29 و 44 درجه سانتیگراد برای بذور جمع آوری شده از فارس بود.
قنبری، علی، رحیمیان مشهدی، حمید، نصیری محلاتی، مهدی، کافی، محمد و راستگو، مهدی. (1384). جنبه‌های اکوفیزیولوژیکی جوانه‌زنی شیرین بیان Glycyrrhiza glabra L. در واکنش به دما. پژوهشهای زراعی ایران، 3(2)، 263–276. https://doi.org/10.22067/gsc.v3i2.1310
MLA
قنبری، علی، رحیمیان مشهدی، حمید، نصیری محلاتی، مهدی، کافی، محمد، و راستگو، مهدی. "جنبه‌های اکوفیزیولوژیکی جوانه‌زنی شیرین بیان Glycyrrhiza glabra L. در واکنش به دما"، پژوهشهای زراعی ایران، 3، 2، 1384، 263–276. doi: 10.22067/gsc.v3i2.1310
HARVARD
قنبری، علی، رحیمیان مشهدی، حمید، نصیری محلاتی، مهدی، کافی، محمد، و راستگو، مهدی. (1384). 'جنبه‌های اکوفیزیولوژیکی جوانه‌زنی شیرین بیان Glycyrrhiza glabra L. در واکنش به دما'، پژوهشهای زراعی ایران، 3(2), pp. 263–276. doi: 10.22067/gsc.v3i2.1310
CHICAGO
قنبری، علی، رحیمیان مشهدی، حمید، نصیری محلاتی، مهدی، کافی، محمد و راستگو، مهدی، "جنبه‌های اکوفیزیولوژیکی جوانه‌زنی شیرین بیان Glycyrrhiza glabra L. در واکنش به دما." پژوهشهای زراعی ایران، 3 2 (1384): 263–276, doi: 10.22067/gsc.v3i2.1310
VANCOUVER
قنبری علی، رحیمیان مشهدی حمید، نصیری محلاتی مهدی، کافی محمد، راستگو مهدی. جنبه‌های اکوفیزیولوژیکی جوانه‌زنی شیرین بیان Glycyrrhiza glabra L. در واکنش به دما. پژوهشهای زراعی ایران. 1384;3(2):263–276. doi: 10.22067/gsc.v3i2.1310
